هموطنان عزیز،

در روزهای آغازین سال نو، در شهر جم جمعی بزرگ از دلدادگان و شایسته‌سالاران، هر شب گرد هم می آییم تا با هم یکصدا و یکدل بگوییم تا پای جان برای این ایران جان هستیم.
امسال، تحویل سال نو به ما درس‌های عمیق‌تری از صبر و ایستادگی آموخت، چون برخلاف سال‌های گذشته، سفره‌های هفت‌سین ما سایه‌سار اندو‌ه‌های بزرگ و غم‌انگیزی را در خود داشت.

یاد می‌کنیم از رهبر شهیدمان، سرداری که همواره در افکار و دل‌های ما زنده است. او و همرزمانش، با مجاهدت و فداکاری خود، راه نجات را به ما نشان دادند و ما را از ظلمات پذیرش ظلمت‌ها رهانیدند. یاد رزمندگان غیور، فرماندهان شجاع، مدیران و مسئولینی که با بصیرت و رهبری خود کشور را از طوفان‌ها عبور دادند، را گرامی می‌داریم. نامشان تا قیامت در دل این سرزمین باقی‌ است.

امسال، در لحظه شگفت‌انگیز تحویل سال نو، سفره‌های هفت‌سین شاهد غیبت عزیزانی بود که داغ نبودنشان بسیار سخت و جانکاه بود .
در یاد و خاطره پدران، برادران و فرزندان شهدا لحظات تحویل سال بسیار غم‌انگیز بود اما پر غرور پر افتخار.
این روزها صدای جنگنده‌ها در آسمان، نه تنها یادآور جنگ‌ها، بلکه تلنگری از امید به آینده‌ای روشن و صلح آمیز است. این صداهای آتشین، در دل هر ایرانی، حس و حوصله‌ای می‌افزاید تا بر زندگی و بهترین آرزوهای خود پای بگذارد.

در لحظه تحویل سال، به‌راستی که انتظار حضور رهبر را داشتیم؛ حضوری که امسال از ما گرفته شد.
امسال، همه ما با لباس سیاه، در کنج سفره‌های هفت‌سین، نشستیم تا در زمره غنائم روحی، یاد شهدا را زنده نگه‌داریم. «حول حالنا الی احسن الحال» امسال در دل‌های ما به استغاثه‌ای بدل شده بود، استغاثه‌ای که آنگاه که صدای موشک‌ها به گوش می‌رسید، ما را به یاد عزیزانی می‌انداخت که در میدان‌های نبرد جان‌فشانی کردند.

بسیاری از خانواده‌ها، با دلی پر از دلتنگی، در لحظه تحویل سال بر سر مزار شهدای جنگ رمضان حاضر شدند. در آنجا، با احساسی از فقدان و شهادت، عید را آغاز کردند. گویا شهرستان جم، بهاری مثال‌زدنی را به نمایش گذاشت، اما دل‌ها در سایه دلتنگی و غمی عمیق، بی‌رمق و خاموش بودند. آسمان هم در این لحظه گریست؛ اشک باران همراه اشک فرزندان شهدا در هم آمیخت تا در جوار شهدای شهر، با هم افطار کنیم. چه زیباست که در کنار سنگ‌سارهای مزار شهدای گرانقدر، حلقه وحدت و عشق را بزنیم و در یاد آنان، عید را آغاز کنیم.

امسال، تقارن عید سعید فطر و نویدبخش نوروز، نتوانست از این اشک‌های روان بکاهد. برعکس، ما را به یاد زحمات و کارهای بی‌وقفه شهدایمان و آرزوی صلح همواره‌ای که برای این سرزمین داریم، واداشت. طنین صدای «الله اکبر» در لحظات تحویل سال، همانند زنگی برای بیداری وجدان زنده‌مان، پژواک‌دار پیروزی و پایداری ماست.

ای عزیزان، بدانید که ما هرگز از پاسداری از این وطن و آرمان‌هایمان بازنمی‌داریم. مردم ما با افتخار در پی صلح و آرامش‌اند، اما می‌دانند که در کنار هم، باید در میدان همواره حاضر باشند. این کشور، صاحب و رهبری دارد که آماده است راه صلح و عدالت را در پیش بگیرد. دست در دست یکدیگر، در میدان‌ها ایستاده‌ایم و با استقامت و ایستادگی‌امان، در برابر دشمنان، صدای صلح را به گوش جهانیان می‌رسانیم.

در پایان، خطاب به ملت سرافراز ایران: باید در صحنه و میدان‌ها و در خیابان‌ها باشیم تا پیروزی را رقم بزنیم. با همدلی و اتحاد، می‌توانیم نشان دهیم که اگرچه دلتنگی‌ها وجود دارند، اما ایمان و امید ما به آینده‌ی کشورمان، همواره پایدار خواهد ماند.

همشهریان عزیز بیایید با هم، تا زمانی که دشمن نگاه بد به این وطن نکند، آنگاه که پرچم ایران اسلامی در دست‌های پرتوان جوانانمان به اهتزاز درآید، بر سر آرمان‌های انسانی و مذهبی‌امان ایستادگی کنیم.

با آرزوی پیروزی و صلح پایدار برای تمامی مردم عزیز ایران.